Wat is nu precies praktijkspeuren?

Afgelopen zondag 9 juli was DE HOND DE BAAS met Speurhondenschool Lelystad in Almere bij KC Pampus. Wat opviel was hoe veel verwarring er is bij hondeneigenaren over de verschillende soorten zoekwerk die er bestaan, de verschillende manieren van speuren, waarnaar / wat er dan gespeurd wordt en de verschillen van deze soorten speur of zoek werk met het praktijkspeuren.

Bij praktijkspeuren wordt er altijd gespeurd naar een zeer specifieke menselijke geur (dus de geur van één bepaald persoon) en het doel van praktijkspeuren is altijd om zo snel mogelijk deze specifieke persoon te vinden. Dat vinden van deze specifieke persoon is dus het werk van de speurhond, waarbij de handler ( degene die achter de speurhond loopt en de lange lijn hanteert die aan het speurtuig van de speurhond bevestigd is) de zeer belangrijke taak heeft om de speurhond (o.a.) ongehinderd zijn werk te laten doen. Bijvoorbeeld door de lijn die aan het speurtuig van de hond bevestigd is, dusdanig te hanteren dat de hond niet gehinderd wordt tijdens het uitwerken van een afslag of kruispunt. Maar ook mag de handler dus absoluut niet (onbewust) signalen afgeven aan de speurhond (bijvoorbeeld als de handler denkt te weten welke kant de combinatie uit moet of doordat de handler al informatie van de instructeur gekregen heeft welke kant de vermiste persoon uit is).

Ik kwam gisteren een hondeneigenaar tegen die  “speurlessen in een groepje” krijgt. Deze persoon had samen met het speurgroepje een combinatie die bij mij les krijgt in het praktijkspeuren zien speuren. Mij hadden ze niet gezien. De speurhond had het volgens het groepje toeschouwers “erg moeilijk” op de kruising. Maar waar was ik (de instructeur) dan? hadden de toeschouwers zich afgevraagd; moest ik (de instructeur) niet alle kruispunten die de speurhond uitwerkte persoonlijk zien en de combinatie helpen met speuren?
Nee dus! De handler heeft tijdens de lessen praktijkspeuren geleerd om de lichaamstaal van zijn speurhond te interpreteren en de handler heeft geleerd om te zien of de hond het (juiste) spoor heeft. De instructeur praktijkspeuren geeft (na verloop van tijd) les op (steeds groter wordende) afstand. De instructeur ziet dus niet de uitwerking van alle afslagen / kruispunten / afleiding tijdens het praktijkspeuren. En dat hoeft ook niet; als er al foutieve afslagen genomen worden, wordt het juiste spoor teruggevonden door aanwijzingen van de instructeur praktijkspeuren die door de portofoon (met zendvergunning, want een simpele walkie talkie overbrugt de afstand van de sporen echt niet) worden gegeven. En natuurlijk kijkt de instructeur wel zeer regelmatig (op afstand / met verrekijker), naar de verrichtingen van de speurcombinatie 😉 .

 

Dat is dus praktijkspeuren: combinaties worden opgeleid om een vermiste persoon in een situatie zoals deze in de praktijk kan voorkomen, op te sporen. Zonder dat de instructeur steeds in de buurt is om toch de handler te beïnvloeden die vervolgens zijn hond weer beïnvloed. Dat beïnvloeden van de speurhond zorgt er niet voor dat de concentratie en het zelfvertrouwen en het doorzettingsvermogen van die speurhond groter wordt. Die concentratie en dat zelfvertrouwen en dat doorzettingsvermogen van de speurhond krijgt die speurhond door zelf succeservaringen te hebben en dat is ook zijn grootste beloning: succes hebben met wat hij van nature kan: het volgen van een spoor!

Plaats een reactie

×

Powered by WhatsApp Chat

× Hoe kan ik je helpen?