Marlou en Darcy

Na jaren lang bouviers en Duitse herders te hebben gehad hebben wij nu voor een jachthond gekozen, een Grand Basset Griffon Vendéen. Dit is een vrolijke, eigenwijze, spontane hond, maar ook een hond die graag zijn neus achterna loopt. Het zijn honden met een eigen wil, sterke karakters en ze zijn niet bang aangelegd. Wel zijn ze vaak afwachtend. Het zijn over het algemeen vrij laconieke honden, komt iets vandaag niet, dan komt het morgen wel.

Ze willen in principe best wat voor je doen als er iets tegenover staat voor hen. Als ze het nut er niet van inzien, zijn ze onvermurwbaar.

De Grand Basset Griffon Vendéen is niet een hond die los kan lopen. Het zijn jachthonden pur sang. Ze kunnen wel goed luisteren en het is ook niet bewust dat ze bij je weg lopen, maar als hun neus op een spoor terecht komt van een konijn, ree, of een ander dier, dan gaan ze dat spoor uit werken. Uiteindelijk komen ze vaak wel terug, maar het blijft een groot risico om ze los te laten. Niet vanwege dat de hond niet terug komt, maar wel vanwege alle drukke wegen in Nederland. Een Grand Basset zal niet stoppen voor die auto die daar net aan komt rijden.

Om deze reden heb ik gekozen voor praktijkspeuren, de hond is lekker aan het werk en doet dit aan een lange lijn. Sjoukje kende ik van de tijd dat ik een Duitse herder had dus belde ik haar om te vragen wanneer wij konden beginnen met praktijkspeuren. Zij vertelde dat je al heel jong kon beginnen en dat hebben wij meteen gedaan

De eerste lessen speurde Darcy vanwege zijn leeftijd van 11 weken een half uur. Intussen speuren we om de week een heel uur. Het bijzondere van het speuren vind ik dat Darcy die gewoonlijk graag alle mensen en andere honden wil begroeten tijdens een van zijn eerste speurlessen een groep wandelaars tegen kwam en niet eens naar hen keek maar geconcentreerd verder speurde. Tijdens een gewone wandeling springt hij nog graag tegen iedere voorbijganger op om te begroeten maar tijdens het uitwerken van het spoor ziet hij mens noch hond en wil alleen maar zo snel mogelijk Sjoukje vinden.

Intussen worden de lessen steeds iets moeilijker, backtracks en voorwerpen op het pad en Darcy vind het geweldig, zo leuk zelfs dat hij mij, wanneer ik hem in Lelystad uit de auto haal, graag naar de plek waar we Sjoukje gaan ontmoeten sleurt in plaats van netjes naast mij te lopen. Praktijkspeuren vind ik één van de leukste dingen om met je hond te doen, lekker in de buitenlucht samen bezig zijn en beweging voor hond en “baas”. Hoewel iedereen met zijn hond gaat wandelen had ik in tijden niet meer over bomen geklommen en andere obstakels genomen en ik heb dan ook regelmatig spierpijn dus niet alleen goed voor de hond maar ook voor mijn conditie.

 

Plaats een reactie